„Stracony jest każdy dzień bez uśmiechu”. To motto jednego z największych rodzimych artystów literackich – Kornela Makuszyńskiego. Wszyscy dokładnie rozpoznają jego dzieła. Od pierwszych klas podstawówki czytaliśmy „Szatana z siódmej klasy”, „Awanturę o Basię” czy „O dwóch takich, co ukradli księżyc”. Jego powieści znane są na całym świecie, a te dwie ostatnie, nie jako jedyne, zostały nawet sfilmowane i do dnia dzisiejszego emitowane są w telewizji, wywołując ciągle wielką sympatię. Jednak Kornel Makuszyński nie tylko tworzył dla najmłodszych. Był również wybitnym krytykiem teatralnym (wiele lat pracował w przeróżnych teatrach) i publicystą (najbardziej znany był ze swoich felietonów na temat Zakopanego). Jego niebywały talent zauważony był już w pierwszych latach młodzieńczych, gdy pierwsze jego wiersze (po zrecenzowaniu przez Leopolda Staffa), zostały opublikowane.

Swoje najmłodsze lata mieszkał we Lwowie, ale prawie każdej zimy i lata przebywał w Zakopanem. I to właśnie tu, po drugiej wojnie światowej, wraz ze swoją małżonką osiedlił się na stałe. Tu również zmarł, w 1953 roku i został pogrzebany na Cmentarzu Zasłużonych. Jednakże pamięć o nim nie zginęła. Do dzisiaj jego grób ozdabiają świeże kwiaty, każdego roku nadaje się Literacką Nagrodę jego imienia, a dzięki temu, że współfinansował narciarski klub sportowy, do dnia dzisiejszego odbywają się zawody o memoriał Kornela Makuszyńskiego.

Jednakże Zakopiańczykom, nieustannie wydawało się, że to za mało, żeby upamiętnić dokonania artysty. Dlatego w roku 1931 nadano Makuszyńskiemu tytuł Honorowego Obywatela miasta, a w 1966 roku powstało tu jego muzeum. Przyczyniła się do tego, między innymi, małżonka twórcy – Janina Glazińska-Makuszyńska, która ofiarowała Ministerstwu Kultury i Sztuki zbiór dzieł sztuki swojego męża. Muzeum, jako Filia Muzeum Tatrzańskiego, mieści się w kamienicy „Opolanka”, w mieszkaniu, które kiedyś, zaraz obok szarych ludzi, zamieszkiwał artysta. W czterech pomieszczeniach znajdują się jednakże nie tylko dzieła, które Makuszyński miał, jak np. malowidła Stanisława Wyspiańskiego czy chińska porcelana. To także niebanalne upamiętnienie życia artysty. Znajdują się więc tu kolejne pierwsze wydania wszelkich jego dzieł, jego rękopisy czy zwykłe listy, które wysyłał do najsławniejszych osobowości ówczesnej polskiej kultury czy czytelników. Na ścianach wiszą wycinki prasowe na jego temat czy zdjęcia z jego wizerunkiem. Oprócz tego, ściany ozdabiają dziecięce prace na temat Koziołka Matołka czy Małpki Fiki Miki oraz kadry z filmów, między innymi z „Szaleństw Panny Ewy”. Wszystko to ukazuje nam genialny obraz życia i twórczości Makuszyńskiego. Wejście do muzeum kosztuje zaledwie 6 złotych za bilet normalny, lecz za to kustoszem jest żona artysty. Powinno się także nie zapominać, chcąc wybrać się do Kornela Makuszyńskiego w odwiedziny, że można to zrobić jedynie od środy do niedzieli, każdego dnia do godziny 13.30.

Wybierając się do najpopularniejszego miasta w Tatrach, wręcz nie można nie zwiedzić Muzeum Kornela Makuszyńskiego. Nie zajmie to wiele czasu, a bez wątpliwości będzie to wartą zapamiętania wycieczką w świat cudownego literata. Od jego czasów, miasto trochę się zmieniło, ale każdemu, kto chciałby pomieszkać w tej samej dzielnicy, co pisarz, należy polecić hotele w Zakopanem - Hotel Tuberoza, leżący przy ulicy Piłsudskiego czy Hotel Czarny Potok Zakopane, położony zaledwie kilka kroków od „Opolanki”. Oczywiście, hotele Zakopane położone są w różnych miejscach, dlatego ktoś, kto pragnąłby mieszkać na Krupówkach, bez problemu wyszuka sobie tam pokój.

Nie ma pewności, że w czasie przebywania tutaj nasz kunszt literacki nagle dostanie rangę talentu, lecz zawsze warto spróbować. Może przynajmniej, chociażby pocztówki z pozdrowieniami z Zakopanego będzie się pisało z większą łatwością. Na pocieszenie zawsze zostają niebanalne górskie widoki.