Najważniejszy zakopiański cmentarz komunalny nazywany Nowym Cmentarzem, powstał wraz z rokiem 1907 z powodu przepełnienia Starego Cmentarza. Na Nowym Cmentarzu pochowane są osoby zasłużone dla Zakopanego oraz całej Polski. Jest to po prostu cmentarz inny. Jeśli Stary Cmentarz przy ul. Kościeliskiej symbolizuje literacki obraz Zakopanego, to Nowy ukazuje Zakopane bezpretensjonalne, powszednie. Są tu pogrzebani górale i przybysze, taternicy i ludzie sztuki, generałowie i wójtowie gminni, a także mnóstwo normalnych ludzi. Zakopiańska nekropolia jest największym cmentarzyskiem ofiar Tatr i ludzi gór. Znalazło tu miejsce ostatniego spoczynku bardzo wielu żołnierzy legionów Piłsudskiego i kombatantów obu wojen światowych. Spoczywają tu Polacy, Czesi, Węgrzy, Niemcy, Rosjanie i Żydzi, chrześcijanie, protestanci, unici, przedstawiciele wyznania mojżeszowego i przedstawiciele prawosławia, ateiści. Pod względem artystycznym Nowy Cmentarz wymownie ustępuje Staremu – przeważają na nim niestylowe, typowe nagrobki, jakich wiele na wszystkich cmentarzach Europy. Ale i tu znaleźć można urocze tatrzańskie kamienie, nieraz przyozdobione taternickim sprzętem, góralskie drewniane krzyże i kapliczki, rzeźby i pomniki w drewnie i kamieniu. Najbardziej interesujące dzieła postawili na Nowym Cmentarzu Antoni Rząsa, Karol Kłosowski, czy Henryk Burzec. Szeroka aleja prowadzi od bramy przez najnowszą część cmentarza. W połowie jej długości, tuż przy grobowcu rodziny Chramców w kształcie niewielkiej willi, prowadzi w prawo Aleja Zasłużonych. W środkowej części cmentarza obchodzimy po prawej pomnik, upamiętniający męczeńską śmierć księdza Jerzego Popiełuszki i wszystkich ofiar stanu wojennego, wystawiony przez zakopiańskich działaczy Solidarności w 1994 r. Po lewej stronie potężne mauzoleum księży zakopiańskich, wybudowane w latach osiemdziesiątych, z prawej - kaplica cmentarna z kostnicą, wybudowana w 1924 roku. Za mauzoleum skręcamy w pierwszą alejkę w lewo. Na jej rogu znajduje się grobowiec założyciela cmentarza, drugiego proboszcza zakopiańskiego - Kazimierza Kaszelewskiego. Tuż nieopodal znajduje się zniszczony już grób zakopiańskiego kupca Józefa Fabiana Słowika, złożonego do grobu 31 grudnia 1907 roku. Idąc dalej na zachód docieramy do następnej alejki, którą skręcamy w prawo. Tutaj napotykamy groby kilku osób, związanych z działalnością taternicką. W kwaterze Nowego Cmentarza, w skromnym grobowcu przykrytym tatrzańskim kamieniem spoczywa jeden z najdoskonalszych przewodników tatrzańskich czasów powojennych, świetny krajoznawca i wieloletni działacz PTTK - Kazimierz Dziób. Przez wiele lat kierował on komisją krajoznawczą zakopiańskiego oddziału PTTK i organizował znakomite wycieczki po terenach Podhala, Spisza, Orawy, a także Beskidów i Pienin, w których brali udział głównie zakopiańczycy. Był także wykładowcą kursów przewodnickich i przez wiele lat członkiem komisji egzaminacyjnych na tych kursach. Na Cmentarzu w Zakopanem zostało pochowanych mnóstwo znakomitości oraz wiele uznanych osób. Spacerując alejkami Cmentarza poczuć można ducha Zakopanego i nasiąknąć atmosferą tego miasta. Przy okazji zatrzymać się można na kilka dni w jakimś przytulnym hotelu w Zakopanem. W rześkim, górskim klimacie oraz przyjaznej atmosferze Hotelu Gromada każdy z nas znajdzie właściwe warunki do wypoczynku i pracy. Zlokalizowany w centrum Zakopanego obiekt jest trzykrotnym laureatem Złotego Klucza – jako najgościnniejszy i o wysokim standardzie obsługi. Stanowi dogodną bazę wypadową do zwiedzania południowego regionu Polski. Zadowoli amatorów sportów zimowych, pieszych wycieczek oraz pasjonatów kultury Podhala. Z Zakopanego jest zaledwie 17 kilometrów do przejścia granicznego co umożliwia dogodne zwiedzanie Tatr Słowackich i kąpiele w basenach geotermalnych. Inna propozycją może być na przykład Czterogwiazdkowy hotel Villa Maribor (hotele Zakopane). Mieści się on w pałacyku wpisanym do Rejestru Zabytków. Ten eklektyczny budynek wybudowany został w 1912 roku dla rodziny Szczeniowskich. Do II Wojny Światowej pełnił funkcje eleganckiego pensjonatu. Swoją nietypową nazwę zawdzięcza jednej z właścicielek – Marii Eleonorze małżonce Ignacego Szczeniowskiego, kuzynce chrześniaczki księżnej Lubomirskiej z Galicji. Hotel Villa Marilor łączy w sobie wystrój wnętrz nawiązujący do początku minionego wieku z nowoczesnym wyposażeniem. Pałac oddalony jest od drogi i znajduje się w starym bukowym parku. To tylko dwie propozycje hotelowe lecz o obiektach w Zakopanem można pisać i pisać. Najlepiej po prostu przyjechać i samemu sprawdzić. Albo raczej przekonać się jak piękne miejsca i zakątki znajdują się także w Polsce.