Odwiedzając Warszawę lubię odbyć spacer którego celem jest zawsze Zamek Królewski. Ta droga zawsze budzi we mnie miłe wspomnienia i nie potrafię odmówić sobie trzech godzin aby się nią przejść. Nasza wycieczka zwykle bierze swój początek u drzwiWarszawskiego dworca Centralnego. Jest to relikt przeszłości budzący niedowierzanie i zdziwienie każdego który przybywa do Warszawy. Lubię w warszawie te fragmenty które są przedwojenne lub wyglądają na takie.

Pierwszym budynkiem który zwraca moją uwagę jest Hotel Polonia Palace w Alejach Jerozolimskich. Hotel ten jest jednym z najbardziej eleganckich i stylowych hoteli w Warszawie a może i w Polsce. Przechodząc Marszałkowską nic nie budzi mojego zainteresowania. Wszystkie budynki są rodem z komunistycznej epoki a pierwszą ciekawostką jest Palma na Rondzie Charles’a de Gaulle’a. Warszawa bez plastikowej palmy straciłaby dużo w moich oczach.

Po przedarciu się przez obrzydliwości minionej epoki w końcu trafiamy na ulicę która ma swój czar jest to Nowy Świat. Na uwagę zasługuje charakterystyczny budynek klasycystyczny Pałac Kossakowskich w którym namalowano znany obraz Władysława Podkowińskiego „Szał uniesień”. Na nowym Świeciem mijamy pierwszą kulinarną atrakcję - kawiarnie Bliklego. Jest to sławna kawiarnia mająca w sobie coś z dawnych lat, jednak ceny są bardzo wysokie ale za to dostaje się odpowiednią jakość. Idąc dalej ulica na tym odcinku została odbudowana do wysokości trzech kondygnacji. Zmieniono elewację części budynków w celu przywrócenia im XIX-wiecznego charakteru co tworzy sympatyczny klimat.

Zaraz znajdziemy się na Warszawskim krakowskim przedmieściu. Jest tu znacznie więcej architektonicznych atrakcji ponieważ budynki są bardziej zróżnicowane. Na uwagę zasługuje brama Uniwersytetu Warszawskiego okolica stanowi kompleks kulturalno naukowy. Idąc do przodu moim ulubionym jest kolejny ze znanych warszawskich hoteli tym razem Hotel Bristol. Bardzo ładnie można podziwiać w nim bardzo duże okna przez które wspaniale prezentuje się wnętrze budynku. Hotel ma secesyjne wnętrze co stanowi jego zaletę. Jego właścicielem był niegdyś Ignacy Paderewski. Przy hotelu znajduje się ładnie utrzymany zielony skwer co pięknie koresponduje z białą fasadą hotelu. Zaraz za hotelem zlokalizowany jest pałac prezydencki z pomnikiem Księcia Poniatowskiego na koniu.

Dostojnie i poważnie prezentuje się straż przed pałacem. Sam Pałac jest w stylu klasycystycznym z ładnymi łukami na froncie. Ulica architektonicznie ulega znowu zmianie tym razem cofamy się w przeszłość. Ten fragment jest subtelny bez klasycystycznej pompy i wielkości. Zlokalizowane są tutaj kamieniczki z XVIII wieku ciągną się aż do Zamku. Po prawej stronie widać uliczkę Bednarską biegnącą w dół do Wisły. Właśnie na niej zlokalizowana jest urocza piwnica w której można napić się między innymi stołecznego piwa. Można podziwiać solidne wykonanie sklepienia takiej piwnicy i wyobrazić sobie lato 1944 w czasie którego trwały w tej okolicy walki powstańcze.

Wracając z powrotem na Krakowskie Przedmieście jesteśmy już niedaleko Warszawskiego Zamku. Nim do niego dojdziemy po prawej stronie możemy podziwiać barokowo klasycystyczną świątynię Świętej Anny. Po lewej stronie znajduje się stacja metra którym możemy wrócić w okolice dworca i zajmie nam to kilka chwil. Przed naszymi oczyma Zamek i kolumna Zygmunta.
Zamek z placem sprawia szacowny wygląd. Jego fasada jest pomarańczowa a wieże zielone jest to oryginalne połączenie. Obecnie Zamek pełni funkcję muzeum jednak nigdy nie miałem czasu aby go zwiedzić wewnątrz. Będąc w okolicy polecam wybranie się na dania kuchni włoskiej w okolicach rynku na ulicy Nowowiejskiej. Warszawa posiada liczne atrakcje wiec warto spędzić w niej jakiś czas nocując w jednym z warszawskich hoteli.